[Δεν σου αρκεί;]

[Δεν σου αρκεί;]

 (Στην Τάνια μου)

Πάντα μου έλεγε να προσέχω τα φεγγάρια του χειμώνα ―

είναι ύπουλα μου έλεγε,

κι εγώ κάθε χειμώνα, τις νύχτες με πανσέληνο, έβγαινα στο μπαλκόνι μου

κοιτώντας την στα μάτια,

 ― στους σκοτεινούς κρατήρες της που έμοιαζαν με μάτια ―

και σιωπηλά ψιθύριζα: Ποιες να ΄ναι οι βουλές σου,

τί άλλο θες απ’ τα νερά κι από τους ποιητές σου·

δεν σου αρκεί η παλίρροια; η εντός κι η εκτός μας νύχτα;

[…]

[Δέσποινα Ντάση, απόσπασμα]

Leave a reply