Σκόνη Λες και ήτανε ποτέ ο χρόνος με το μέρος μας, λες και μας λυπήθηκε ποτέ η μνήμη. Αλλάζω το δέρμα αλλάζει η εποχή τα τρένα περνούν κι εγώ τρέμω — αυτά που σφυρίζουν σαν φεύγουν αυτά που ξανά δεν θα ‘ρθουν. Κοιτώ το ρολόι μοιράζονται οι ρόλοι ακίνητη μένω και γύρω μου όλοι σώματα…
Δίχως νήμα Σ’ αυτήν τη σπείρα ― λαβύρινθος είναι ―μονάχος μπαίνειςδίχως νήμα,γνωρίζοντας τον κίνδυνο της μη επιστροφήςγνωρίζοντας τη μοναξιά που κρύβει στον πυρήνα,αφού ούτε Μινώταυρος υπάρχειούτε κανείς,τον εαυτό σου μόνο θ’ αντικρίσεις·Και η φωνή μιας Αριάδνης που χρόνια τώρα αναζητείςείναι η βαθιά ανάγκη σου, στο τέλος της διαδρομής,κάποιος με χέρια ανοιχτά να σε προσμένει. *Η…
Σήμερα στη στήλη “Στα βαθιά” έχω προσκαλέσει την ποιήτρια Δέσποινα Ντάση. Η καλεσμένη μου έχει σπουδάσει Διοίκηση Επιχειρήσεων κι έχει παρακολουθήσει το εκπαιδευτικό πρόγραμμα Επιμέλειας και Διόρθωσης Κειμένου του Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών.Έχει εκδώσει δυο ποιητικές συλλογές, ενώ ποιήματά της έχουν συμπεριληφθεί σε πέντε συλλογικά βιβλία.Έργα της έχουν δημοσιευθεί στον έντυπο και στον ηλεκτρονικό τύπο. Η ποίησή της είναι λυρική, περιγραφική, προσωποκεντρική…
Άκουσέ με, δεν είναι εύκολο κανείς να γράφει, πάρε παράδειγμα εμένα: Πολλές βραδιές οι λέξεις που είπα ζωντανεύουν, στέκονται στα πόδια μου κλέβουνε την φωνή μου έχουν τις μνήμες που τους χάρισα αρνούνται να ξεχάσουν, βαραίνει κάθε γράμμα τους, βαθαίνει κάθε ουλή μου, γίνονται αυτοδύναμες γίνομαι ανυπεράσπιστη, δεν έχω έλεγχό τους πια κι αυτές δεν…